Każdy z nas kiedyś miał lub ma coś wykonanego z wełny. Wełna to jeden z najstarszych surowców wykorzystywanych przez człowieka. W 100% naturalna, wciąż jest nie do podrobienia w warunkach laboratoryjnych. Zalety wełny są znane wszystkim, doskonale izoluje, odprowadza wilgoć, nie brudzi się tak szybko jak bawełna. W poniższym wpisie postaramy się jednak przedstawić kilka ciekawostek dotyczących wełny, o których być może nie wszyscy wiedzieli.

qiviut welna

Najcieplejsza wełna

Za najcieplejszy rodzaj wełny uznaje się „Qivut”, wełnę pozyskiwaną z sierści wołów piżmowych. Zwierzęta te występują w arktycznych regionach Ameryki Północnej, na Alasce i Grenlandii, gdzie temperatury zimą dochodzą do -50 stopni Celsjusza. Woły piżmowe zostały doprowadzone przez człowieka na skraj wyginięcia i aktualnie toczy się walka o ochronę tego gatunku. Eskimosi pozyskują „Qivut” poprzez zbieranie sierści, którą zrzucają dziko żyjące woły podczas wiosennego linienia. Wełna tych zwierząt jest ośmiokrotnie cieplejsza od wełny z merynosów, nie odkształca się i zachowuje swoje parametry cieplne nawet gdy jest wilgotna. Z powodu wyjątkowo trudnej hodowli wołów piżmowych „Qivut” aktualnie nie ma znaczenia dla przemysłu odzieżowego.

wikunia welna

Najdroższa wełna

Najdroższa wełna to ta pochodząca od małego południowo – amerykańskiego kuzyna lamy – wikunii. Jedną z głównych cech, według których klasyfikuje się wełnę, jest średnica włosa, najlepsze wełny owcze kategorii merino ultra fine mają średnicę włosa około 16 mikrometrów, sierść wikunii ma 11 mikrometrów. To właśnie dzięki temu tkanina wykonana z wełny wikunii jest jedwabiście delikatna i ma doskonałe właściwości. Niestety tak jak w wypadku wołów piżmowych, wikunie są zagrożone wyginięciem, ich hodowla jest bardzo trudna, dodatkowo można strzyc je jedynie co dwa lata, a wszystko to sprawia, iż ceny tkaniny z wełny wikunii mogą kosztować nawet 6000 $ za m2. Co roku Ermenegildo Zegna szyje na zamówienie kilkadziesiąt garniturów z tej szlachetnej tkaniny, których ceny oscylują wokół 50 000 $ za sztukę.

Sweter marynarza

Gruby, gryzący, w kolorze ecru, z charakterystycznym splotem warkocza, nieodzowny atrybut twardego człowieka morza. Tradycyjnie wykonywany był z surowej (stąd kolor écru), nie do końca oczyszczonej wełny owiec norweskich i islandzkich. Wełna tych ras charakteryzuje się grubym włosem, średnicy około 40 mikrometrów z dużą zawartością tłuszczu – lanoliny. I to właśnie brak płukania wełny sprawiał, iż na włosach zostawało dużo lanoliny, a wełna stawała się prawie nieprzemakalna. Takie ubranie może nie było zbyt miłe w dotyku i zapachu, lecz idealnie sprawdzało się w trudnych warunkach panujących na północnych morzach.

swetry rybakow welna

Sprzedaż wełny w Australii

Australia jest największym na świecie producentem wełny i odpowiada za prawie 25% światowej produkcji. Co ciekawe, prawie 85% australijskiej produkcji sprzedawane jest wciąż na tradycyjnych aukcjach, na których brokerzy wykrzykują swoje oferty, a jedynie 5% sprzedawane jest przez Internet.

Ciemna strona produkcji wełny

Hodowcy owiec rywalizują o to, kto wyprodukuje wełnę o najcieńszych włosach. Jest nawet nagroda fundowana przez włoskiego producenta luksusowej odzieży markę Loro Pina, za belkę najdelikatniejszej wełny na świecie, (ze zwycięskiej belki produkowane jest potem 50 limitowanych garniturów). O ile tego typu nagroda ma bardziej charakter marketingowy, to faktem jest, że wełny o cieńszym włosie uzyskują wyższe ceny na rynku. Doprowadziło to rozwoju hodowli owiec w zamknięciu, w wielkich pomieszczeniach, w których owce zamykane są w indywidualnych boksach i nigdy nie wychodzą na zewnątrz. Szacuje się, że aktualnie w ten sposób hodowany jest 1% owiec, lecz organizacje ekologiczne walczą o całkowity zakaz tego typu hodowli.